14. Naar huis!!




Eind 1949 konden de vrijwilligers naar huis.

Er werd ons nog voorgesteld om met hulp van de Nederlandse autoriteiten naar Australië te emigreren. In Holland was er voor de terugkerende soldaat geen werk te vinden, er werd ons een burgeruitrusting en achthonderd Nederlandse guldens (365,= euro) in het vooruitzicht gesteld als we direct vanuit Indië naar Australië zouden gaan.
Ik heb er wel even over nagedacht, maar ik ging toch liever eerst naar Holland.

We werden vanuit Batavia vervoerd met een Engels passagiersschip, de SS Atlantic. Daar konden we voor het eerst sinds drie jaar tussen de schone lakens kruipen en kregen we weer eten volgens Westerse normen.

De aankomst in de haven van Amsterdam was overweldigend. Al vanaf IJmuiden stonden er mensen te wuiven naar ons. En aan de kade stonden de mensen met bloemen en spandoeken.

  

Voor mij stonden er geen bekenden en dus heb ik me de militaire bus naar huis laten brengen, zoals wel meer jongens deden.

Aangekomen in onze straat was er niet, zoals ik bij anderen zag, versierd of iets dergelijks. De enigen die thuis waren, waren mijn ouders. Mijn moeder had heel lief tompouces voor me gehaald. Mijn broer en zus waren gewoon aan het werk. Van enkele winkeliers in de straat kreeg ik een half maatje jenever en van de huisbaas een slagroomtaart.
   

De terugkeer in het gewone leven was moeilijk. Ik kreeg het al gelijk met m’n moeder aan de stok omdat ik de as van mijn sigaret zomaar op de grond tikte. Dat was ik zo gewend geraakt, en 's avonds, toen ik de jenever aan mijn mond zette, kwamen er weer verschrikte gezichten én een waarschuwing dat ik zo dronken zou worden.

De verdere ontnuchtering volgde enkele weken later. Ik vond in de brievenbus een insigne voor rust en vrede van de jaren 1947-1950 én een Oorkonde getekend door Prins Bernhard.

In de jaren die volgden en ik naar het herdenkingsmonument in Roermond ging, ben ik nog nooit iemand van het Koninklijk Huis tegen gekomen. De eerste Hooggeplaatste die de herdenking bijwoonde was en is Minister-president Kok geweest……………………


Getekend: De Lange Zwarte !



-- Einde Verhaal --