8. De 1e Politionele Actie: 20 juli tot 5 augustus 1947




29 juli 1947 – Operatie product

Het was vier uur in de ochtend. De tanks, vrachtwagens en carriers (een soort ijzeren bakken op rupsbanden) en alles stonden al klaar voor vertrek.

Maar ik stond niet op de lijst om mee te gaan. De sergeant-majoor kwam naar me toe in de kantine en vroeg: “Ga je ook mee?” Waarop ik antwoordde dat ik van niets wist en waarop hij weer vroeg: “Wil je mee?” Natúúrlijk wilde ik mee want al mijn vrienden die ik inmiddels hadden gemaakt gingen immers mee!

Na ongeveer een uur kwam de Sergeant-majoor bij me terug en zei: “Ga je gereed maken, je gaat mee!”

En zo kwam ik in Pematang-Siantar, een kleine plaats in vergelijking met Medan. Het lag tussen hoogbeboste bergen en het woongebied van de Bataks en, naar later bleek, het hoofdkwartier van de TNI. (Tentara Nationale Indonesia).

Het was langs de weg druk bevolkt met apen die met honderden in de bomen zaten.<
Er werd ons aangeraden door een KNIL-militair niet op de apen te schieten want als je er eentje uit de boom schoot, werd je door de rest van de apenstam besprongen. De apen waren door de drukte van het heen en weer rijden van de vele auto’s met een paar dagen uit dat gebied verdwenen. Echter de Bataks en de TNI niet.

De snelle opmars had de TNI verrast en zo kreeg de infanterie VI Pematang-Siantar onbeschadigd in handen.

We werden gelegerd in een toenmalig Hotel. Ik sliep beneden met vijf man op een kamer en boven waren grotere kamers waar ze met een man of vijftien sliepen. We kwamen om zeven uur 's avonds aan in Siantar en de eerste de beste nacht, de meesten waren net in slaap, werden we van drie kanten onder vuur genomen. In een mum van tijd waren we in actie en begonnen tegenvuur te geven. Naast mij was een jongen door het dolle heen, die schoot alle kanten op zodat het zelfs voor ons penibel werd om in zijn buurt te liggen.

Na afloop van de gevechten lagen er vier doden in de hoek waarin wij geschoten hadden. Wie ze gedood hadden konden we natuurlijk niet na gaan. Maar voor ons allen waren dat de eerste echte doden en dat maakte op ons toch wel diepe indruk.

Ik werd ingedeeld bij de Technische Dienst (TD). We werkten in open loodsen waar het rollend materiaal was ondergebracht. Mijn taak was het wagenpark te verzorgen, met de auto vracht halen en brengen, boodschappen doen, auto’s ophalen die met pech onderweg stonden.

En altijd moest er dan iemand mee met een brengun die dan op het dak van de cabine werd gezet, met de uitkijk in de bak van de wagen want de hele omgeving zat vol met, zoals ons verteld werd, rebellen.

soldatengids_sumatra_1946 Onder de rood-witte vlag vocht men tegen de Hollanders én tegen elkaar. Soldaten van het regeringsleger de TNI, revolutionaire extremisten, aanhangers van de Islamitische partij, Bataks tegen Maleiers en de Chinezen, Bataks tegen Bataks om oude vete’s en nieuwe meningsverschillen. Kortom, het was een zooitje. Voor de meeste was het de vrijheid van een stukje eigen land om te wonen en te bewerken. En voor de gewone inlanders had het begrip ‘eigen staat’geen enkele betekenis. Maar niemand wilde terug naar de tijd van onderdanigheid en onderdrukking.

De bevolking had in die hoedanigheid een hekel aan de Hollanders; ze deden vriendelijk in je gezicht, maar zo gauw je je had omgedraaid bij terugtrekking werd er op de grond gespuugd. Ook hadden ze een hekel aan Chinezen, dat waren rasechte handelaren. Ze werden vaak benijd om de rijkdom die ze wisten te vergaren. Je zou hun positie kunnen vergelijken met de Joden in vooroorlogs Duitsland.

Ik heb ook regelmatig gezien dat er een lijk van een Chinees in de Kali dreef.
Dat kwam dan vanuit de bergen met de stroom mee naar beneden langs onze legerplaats. Daar was onder de brug een rooster geplaatst om het vuil op te vangen en daar bleven die lijken dan tegen hangen. Omdat die lichamen al zo lang in het water lagen was de stank niet te houden.

Een van de jongens van de Hupva (verpleger) die we Jan de Cowboy noemden, haalde dan met een lasso de lichamen uit het water om ze vervolgens te begraven. Het waren niet alleen mannen, maar ook vrouwen en kinderen werden eruit gehaald….

-- vervolg --