Graag ontvangen wij uw reacties, waarbij wij zeer veel belangstelling hebben voor uw verhalen, anekdotes en foto's.

Mail ze naar .

Schrijven mag natuurlijk ook: Erwin Fillet, Charta 77 Vaart 166, 2033 BJ  Haarlem

Vragen en opmerkingen over deze site EN over de activiteiten voorheen in Indie kunt u ook vinden op de speciale pagina vragen.

*********************************

Hierbij een foto van 2-41 RVA, genomen in Batudjadjar in de buurt van Bandung, omstreeks

juni 1950, vlak voor vertrek naar Holland.
 
M.vr.Gr.
 
M.J. Los.
 

 

 

*********************

Dringende oproep!

Geachte Veteranen,

 
Wie van jullie weet iets van het sneuvelen van de soldaat 1e kl- 1-2 Mitr. Bataljon. 2e Div.
Hendrik is gesneuveld nabij Giringan.op 1-4-1949.
Was op dat moment chauffeur van de Majoor Beaufort.
Ik weet niet of de naam Beaufort juist is geschreven
Beiden zijn om het leven gekomen d.m.v een geplaatste trekbom.
Huls is begraven op het ereveld Kembang Kuning in de gemeente Surabaya
Bij voorbaat dank voor uw medewerking.
 
W. Kappe , Nijkerk (emailadres bekend bij de webmaster)

*********************

Bladmuziek gezocht:

Geachte heer,

Mijn schoonvader zingt in een veteranenkoor te Groningen. O.a. zingen zij het lied van de Divisie 7 December. Hun begeleidend muzikant mist echter de bladmuziek daarvan. Weet u hoe we daaraan kunnen komen? Dit geldt ook voor het lied 'Madelein'.
Bij voorbaat dank.
C.Th. de Ruijter
Graaf Florisweg 111a 2805 AJ Gouda

*********************

Bart van Heck heeft de volgende oproep:

hallo
 
Mijn grootvader  Albertus Peters rang korporaal ( bijnaam Bartje) en zijn broer mijn oud oom Min Peters hebben allebei gevochten in de 7 dec divisie.
Mijn moeder weet zeer weinig over die periode, het enigste wat ze altijd te horen  gekregen was van hun  " Er zijn erge dingen daar gebeurt".
Een Broer van mijn oma heeft daar ook gevochten en die vertelde niets over die periode. 
Later op hun sterfbed lichte ze iets van de sluier op, maar niet alles.
Mijn vraag aan alle veteranen is wie kan en wil iets vertellen over die periode over mijn grootvader hoe hij was daar en wat jullie daar allemaal meegemaakt hebben?
 
vriendelijke groet
 
Bart van Heck
E-mail

**********************

D66 wil het nog steeds niet begrijpen!

In 1994 vond toenmalig minister van buitenlandse zaken van Mierlo het noodzakelijk om deserteur Poncke Princen een visum voor
Nederland te geven. 99,9% van alle Indië veteranen stonden op hun achterste benen. En terecht! Princen was niet alleen overloper,
maar schoot ook op z’n voormalige Nederlandse kameraden. Zelfs in Nederlands Militaire uniform heeft hij geschoten op zijn
Nederlandse collega’s. En dan hebben we nu, 11 jaar later kamerlid Bakker van D66 die klaarblijkelijk zelf geen vader heeft
gehad die in toenmalig Nederlands Indië heeft gediend en die met zijn uitspraken niet alleen de kinderen van veteranen een
slecht humeur bezorgd, maar zeker de nu nog levende generatie soldaten. Jarenlang is dit stukje Vaderlandse geschiedenis
weggemoffeld, en nu, als velen niet meer onder ons zijn, durft men uitspraken te doen. Met het dienstweigeraars verhaal heb ik
minder problemen, maar deserteurs te rehabiliteren? Je bent niet goed bij je hoofd!

Erwin Fillet – Haarlem

*******************

Hallo Erwin,

Je hebt het verhaal van je vader mooi neergezet.Dat heeft hij verdiend. Proficiat.
Hij heeft het goed en realistisch beschreven.

Zelf heb ik ook een verhaal over die tijd beschreven:   "Mijn militaire diensttijd."
Ook over mijn jeugd. Misschien vind je dat ook wel leuk, dat kan je in mijn Gastenboek melden.
    Dus klikken op de plaatjes. 
Groeten, Wim Balijon
.

 

*******************

Wilma Schuring:

Ik heb een broer die in de 7 december divisie was

Hij is 5 jaar geleden gestorven zijn naam was Nico van der Zouwen ik was nog maar een kind toen hij weg ging in sept 1946 en hij kwam terug in 1949

very interresting story from Chris Fillet. I never heard Nico talk about his time their much.

Wilma Schuring

*******************

Webmaster:

Sinds de opening van deze site zijn wij bezig geweest om Theo Kramer te vinden. Inmiddels hebben wij bericht ontvangen dat hij waarschijnlijk in 2002 overleden is.

******************

Maap Los:

Hierbij een foto, welke is genomen in Soekamandi (West-Java).

Als seiner-chauffeur bij 2-41 RVA werd ik  in 1948 ingezet  bij 1-6 RVA in verband met de vele uitvallers onder meer bij de chauffeurs

m.vr. gr.


 

***************************************************

Frank van Doorn, Canada

Well done, boys!
 
My father was with this unit as well.  Funny how we learn so much so late in our lives, I am 49 now and my father is 84.  I can understand
that Dad didn't want to talk about what he did in the war and in Indonesia, but I have always been very curious.  I have left him alone
on this subject although I know he is writing his memoirs and I am sure I will find out more later.  Thank you for having this website for both
him and me.

***************************************************

J van Toor, Hoorn

Beste Erwin, allereerst wil ik mijn bewondering uitspreken voor het goeie werk wat je doet op onder andere internationaal nivo.
Je kent mij niet , ook al hebben wij elkaar eens vluchtig gegroet toen je met je pak uit de stomerij kwam en hoogelijk verbaasd op mijn begroeting reageerde!!
 
Dus even voorstellen; mijn naam is Jan van Toor geboren in IJmuiden, maar sinds 1985 woonachtig in Hoorn, en in de verte familie van de twee beroemdste clowns van Nederland.....
Met interesse las ik het verhaal van jou pa gedurende zijn diensttijd in NOI, hierbij vielen mij twee dingen op, als eerste;
 
Vorig jaar tijdens een reis door Java had ik een gids van 72 jaar oud welke perfect nederlands sprak, hij was een gepensioneerd luitenant van de Indonesische Marine en vertelde mij dat zijn vader na de 2de wereldoorlog overgestapt was van het KNIL naar het TNI en daar een hoge positie had bekleed, zijn naam was Kawilarang ,het is best mogelijk dat dit dezelfde persoon is als waar jou vader het in zijn memoires over heeft!!
 
Ten tweede het verhaal van de steen in het voorhoofd van de militair welke zijn verplichtingen niet nakwam, dit is mij niet onbekend omreden dat ik zelf met een javaanse vrouw getrouwd ben en 5 jaar deel uit maakte van een javaanse dorpsgemeenschap waarin dat soort dingen veelvuldig voorkwamen en waar ik dingen gezien heb welke aan het ongeloofelijke grensde, hoe het ook zij naast jou artistieke prestatie kan je met trots zeggen dat je een uniek document neer hebt gezet ter nagedachtenis van ja Vader.
 
Ga door met het goede werk en veel geluk en gezondheid toegewenst voor jou en je naasten,
 
Vriendelijke groet Jan van Toor